خودت را دوست بدار

خودت را دوست بدار

شاید تا به حال در فضای سمینارها و کارگاه‌ها این جمله را بارها شنیده باشید که: «خودتان را دوست داشته باشید». اما آیا به واقع خواستید که آن را امتحان کنید و ببینید که چقدر خودتان را دوست دارید!؟

اول بپردازیم به اینکه اصلاً چرا باید خودمان را دوست داشته باشیم و خوددوستی چه فواید و تأثیراتی در زندگی و حال و احوال ما خواهد داشت؟

همان‌طور که می‌دانید ما انسان‌ها ساخته دست خداوند حکیم هستیم و به خودی خود به وجود نیامده‌ایم. خداوندی که ما او می‌پرستیم، خداوندی مهربان و حکیم است و به حکمتش ایمان داریم. بگذریم از اینکه معمولاً در سختی‌ها و چالش‌های زندگی ممکن است از حکمت خالق‌مان فراموش کنیم، اما او حکمتش همیشگی است…

پس اولین دلیل برای اینکه خودمان را دوست داشته باشیم این است که ما مخلوق خداوندی هستیم که وجودمان را به زیباترین شکل آفریده و به ما توانمندی‌های فوق‌العاده‌ای عنایت کرده است، هم به لحاظ جسمی و هم به لحاظ فکری و روحی.

مسئله بعدی اینکه ما انسان‌ها که موجوداتی اجتماعی هستیم و نیاز داریم با دیگر همنوعان‌مان در ارتباط باشیم، برای داشتن ارتباطات بهتر باید دیگران و آن‌هایی را که می‌خواهیم ارتباط صمیمانه‌تری با ایشان داشته باشیم، دوست بداریم و ما وقتی می‌توانیم دیگران را دوست بداریم که در درجه اول، خودمان را دوست داشته باشیم.

در حقیقت می‌توان این‌طور بیان کرد که خوددوستی، تمرینی است برای دیگران‌دوستی.

حالا سؤال اینجاست که: «من چطوری تمرین خوددوستی را انجام دهم و خودم را دوست داشته باشم!؟» من که می‌دانم کجای کارم می‌لنگم و ضعف دارم، می‌دانم که اخلاقم خوب نیست، می‌دانم که وقتی فلانی بهم زور گفت، از نتوانی جوابش را ندادم و حالم خراب شد، می‌دانم گاهی اشتباهاتی مرتکب می‌شوم که باعث حس ناخوشایندی در وجود خودم می‌شود و … پس چطوری می‌توانم خودم را دوست داشته باشم!؟

دقیقاً مواردی که در بالا بیان شد، مواردی بود که برخی از افراد در مشاوره‌ها بیان کرده بودند و پاسخ این است که دقیقاً بخاطر وجود همین احساس ناخوشایند باید تمرین کنیم و خودمان را دوست بداریم تا عزت نفس‌مان افزایش یابد و دیگر اشتباهات مشابه این موارد را تکرار نکنیم.

چند راهکار برای اینکه خودمان را بیشتر دوست بداریم؛

یک) همه ما هر چقدر هم ضعف داشته باشیم و در مواردی کارمان اشتباه باشد، اما در مواردی هم کارهایی انجام می‌دهیم که می‌دانیم درست است و نقاط قوتی هم داریم. یک راهکار این است مواقعی که بخاطر اشتباهی حال‌مان از خودمان گرفته می‌شود و با احساس ناخوشایندی کلی به خودمان بد و بیراه می‌گوییم، در آن لحظه تمرکزمان را ببریم روی موفقیت‌هایی که در گذشته بدست آورده‌ایم و نقاط قوت وجودی‌مان که یادآوری آن‌ها باعث حال خوب‌مان می‌شود.

بدین ترتیب از سرزنش کردن خودمان دست برداشته و حال‌مان را خوب می‌کنیم و البته در صدد رفع ضعف‌مان هم برخواهیم آمد.

دو) تمرین دوم این است که در طول روز چند نوبت جلوی آینه بایستیم و با دقت به چهره‌مان نگاه و توجه کرده و با خودمان حرف بزنیم. مثلاً بگوییم: «هاشم عزیز (اسم خودتان)، چقدر دوستت دارم، چقدر ارزشمندی و همه زندگیم تویی…» و به طُرق مختلف نسبت به خودمان ابراز احساسات کنیم.

سه) بعد از هر کار خوبی که می‌کنیم و یا موفقیتی که بدست می‌آوریم، خودمان را تشویق کرده و به خودمان جایزه دهیم.

امیدوارم این موضوع را جدی بگیرید و خودتان را صمیمانه دوست بدارید…

 

نویسنده: هاشم ولایتی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *